وظایف مراقبت روزانه را در اولویت قرار دهید
با آخرین نقش مراقبتی خود شروع کنید و محیط آن را نام ببرید، مانند خانههای شخصی یا مراکز مراقبت مسکونی. مراقبتهای شخصی و وظایف روزمره زندگی را که واقعاً انجام دادهاید، به همراه تعداد مراجعان یا ویزیتها در صورت امکانِ دقت، نشان دهید. ذکر کنید که آیا از برنامه مراقبتی پیروی کردهاید و مسائل نگرانکننده را به چه کسی گزارش دادهاید. نام مراجعان خصوصی و اطلاعات سلامت شخصی را حذف کنید.
درباره آموزشهای خود شفاف باشید
گواهینامه کمکهای اولیه و CPR، آموزشهای دستیار مراقبت و هرگونه آموزش جابجایی ایمن یا زوال عقل که به پایان رساندهاید را اضافه کنید. سال یا تاریخ انقضا را درج کنید تا به کارفرما کمک کند بفهمد آیا آموزشها بهروز هستند یا خیر. فقط گواهینامههایی را که دارید فهرست کنید و اگر عنوان آنها در محل زندگی شما متفاوت است، از نامی عمومی استفاده کنید. ادعا نکنید که صلاحیت تجویز دارو یا ارائه مراقبتهای بالینی را دارید، مگر اینکه آموزش دیده و مجاز به انجام آن باشید.
مراقبتهای غیررسمی را مشخص کنید
اگر به اقوام یا همسایگان کمک کردهاید، میتوانید آن تجربه را تحت عنوانی مانند مراقبت غیررسمی بگنجانید. وظایف واقعی مانند تهیه غذا، همراهی یا کمک به وقت ملاقاتها را توصیف کنید و در صورت مشخص بودن، تاریخهای تقریبی را بدهید. مراقبتهای خانوادگیِ بدون دستمزد را به عنوان شغلِ حقوقبگیر معرفی نکنید یا وظایفی را که انجام ندادهاید مطالبه نکنید. هویت فرد و اطلاعات سلامت او را محرمانه نگه دارید.
نقشهای کوتاه را خوانا نگه دارید
کارهای مراقبتی پارهوقت، موقتی و فصلی را با تاریخهای مشخص و در صورت مفید بودن، توضیح کوتاهی درباره محیط یا برنامه زمانی فهرست کنید. برای یک وقفه، یک یادداشت کوتاه خنثی کافی است؛ نیازی به اشتراکگذاری جزئیات شخصی ندارید. هر گلوله را روی مراقبتهای ارائهشده، روالهای ایمن و ارتباط با تیم مراقبت متمرکز کنید. وظایف نامربوطی را که به توضیح تجربه مراقبتی شما کمکی نمیکنند، حذف کنید.